het Niet-Weten

"Het koor weet niet wat er gaat gebeuren!" zei Sandra van Hoof van Chant'Oers lachend toen ik net was aangekomen in Oerle om een workshop koorregie te geven. Natuurlijk had ik gezegd welke oefeningen ik zou gaan doen. Maar wat dat preciés zou betekenen ...?

niet-wetenEn dan had ik ook nog eens 'te weinig' stoelen neergezet! Natuurlijk bewust, voor de oefening waarbij de ene helft van het koor naar de andere helft kijkt om te zien is wat het effect is van opstellingen, focus, lichaamsrichting, houding en beweging. Maar dat wist het koor niet. En dan kunnen er 2 dingen gebeuren. Of mensen gaan 'dicht' door te oordelen; 'wat stom, niet goed georganiseerd, waarom staan er nou te weinig stoelen?!" Of mensen doorstaan dat gevoel van niet-weten in vertrouwen en blijven open staan voor wat komt. Worden misschien nieuwsgierig. Ik hielp het koor natuurlijk wel dit laatste te beleven. Maar daardoor zag ik ook ineens wat een basale en belangrijke houding dat Niet-Weten is. En dat zo'n houding iemand's aanwezigheid op toneel theatraal maakt. Als je het jezelf toestaat je in een houding van 'het nog niet te weten' te bewegen en te zijn op het podium, op een ontdekkende manier, ben je open, alert, en kun je je publiek hierin meenemen. Je bent dan op het moment aan het creëren.  Dat is boeiend voor een publiek. Dat hoeft niet heel groots te zijn! Ook, misschien wel júist, in het kleine is dat interessant. Hoe beweeg je, hoe loop je? Je wordt dan creatief. Wat een mooie ontdekking was dat! Voor mij werd dit het thema van de workshop. Achteraf kwamen er ook fijne reacties. Mensen vonden het inspirerend en leerzaam. Een mooi wederzijds kado!